Is de openingszin van Oliver Lovrenski’s Toen we nog jong waren één zin, twee zinnen, drie zinnen? Moeilijk te zeggen in een boek geschreven in spreektaal, zonder punten, zonder hoofdletters, met alleen maar komma’s en slechts een paar andere leestekens. Sla nog wat bladzijdes om en huiver: allemaal korte passages die je meteen meenemen in een bepaalde setting en niet alleen maar in spreektaal, maar óók nog met een heleboel straattaal.
Voor een gemiddeld lezerspubliek wel even hard werken, zelfs met een woordenlijst achterin. En ook in Noorwegen, waar Da vi var yngre in het najaar van 2023 uitkwam, moest de lezer hard aan de slag met een verklarende woordenlijst. Het boek sloeg in als een bom, niet alleen vanwege die taal, maar ook omdat mensen voor het eerst kennis maakten met een jongerenwereld vol drugs, geweld en verlies. Maar ook vol liefde en jeugdige naïviteit. Want Lovrenski heeft vooral een prachtig coming-of-age verhaal geschreven, met veel ruimte en humor, dat alleen maar aan kracht wint door de vorm en de taal.
Maar wat een vertaalproject is het daardoor geworden…
…..Download rechtsboven de PDF voor de volledige tekst. Als uw voorkeur uitgaat naar Epub-formaat, kunt u het bestand downloaden door hier te klikken. En hier vindt u het bestand in Word.
