Toen ik in de laatste klas van de middelbare school een beroeps- of studiekeuze moest maken, aarzelde ik wat ik zou worden: tafeltennisspeler, acteur, filosoof of musicus. Het werd, voorlopig althans, musicus. Maar u ziet: de literatuur kwam er niet in voor, laat staan schrijven of vertalen.
Ik schreef wel, ik hield dagboeken bij, maar ik schreef slecht. In 1958 las ik Gide’s Isabelle, en ik besloot die kleine roman te gaan vertalen, in de eerste plaats als stijloefening, want ik redeneerde: wanneer ik dit in adequaat Nederlands overbreng, is dat weliswaar niet iets van mezelf, maar dan heb ik tenminste iets goed geschreven. De tweede beweegreden, die me nog vandaag de dag tot vertalen drijft, was nieuwsgierigheid. Ik vond Gide’s taal mooi en ik vroeg me af hoe die zou kunnen klinken in het Nederlands. Toen men de tekenaar Peter Vos eens vroeg hoe hij toch wist hoe al die vogeltjes eruitzagen die hij tekent, zei hij: ‘Nou, dan moet je ze tekenen, dan weet je het.’ Dus als ik wilde weten hoe Gide zou klinken in het Nederlands, moest ik hem vertalen…
…………….. Download rechtsboven de PDF voor de volledige tekst. Als uw voorkeur uitgaat naar Epub-formaat, kunt u het bestand downloaden door hier te klikken. En hier vindt u het bestand in Word.
